Terapia Dzieci i Młodzieży

Psychoterapia dla dzieci i młodzieży ma szczególny charakter. Praca z młodszymi dziećmi opiera się na terapii przez swobodną, często niekierowaną zabawę (ang. play therapy). Dziecko wykorzystuje swoją naturalną kreatywność i aktywność; poprzez zabawę lub kreatywną ekspresję (rysowanie, lepienie, układanie itp.), przekazuje ważne dla niego sprawy i problemy, pokazując, w jaki sposób je przeżywa. Poprzez zabawę ma również możliwość lepiej zrozumieć swoje trudności, poszukać nowych rozwiązań, poznawać lepiej siebie i rozwinąć swoją tożsamość, poczucie wartości i pewności siebie. W zależności od wieku i zdolności poznawczych dziecka, do wspólnej pracy włączone zostają techniki terapii poznawczo-behawioralnej (ang. cognitive-behavioural therapy, CBT) lub analizy transakcyjnej (ang. transactional analysis, TA). Niezwykle ważnym elementem pracy terapeutycznej jest nawiązanie relacji terapeutycznej i stworzenie warunków, w których klient (dziecko, nastolatek, a również dorosły) poczuje się bezpiecznie.

Kiedy skorzystać z pomocy psychoterapeuty

– objawy zaburzeń emocjonalnych (wybuchy złości, płaczliwość, lęk, fobie)
– problemy z komunikacją myśli, uczuć, potrzeb
– trudności w relacjach z rówieśnikami lub rodziną
– nieradzenie sobie z rozłąką z najbliższymi
– objawy zaburzeń zachowania (chaotyczne zachowanie, bójki, agresja fizyczna i słowna, autoagresja, niszczenie przedmiotów, łamanie zasad; również sztywne lub obsesyjne rytuały)
– trudności szkolne (niechęć chodzenia do szkoły, trudności ze skupieniem lub przyswajaniem wiedzy)
– trudne lub traumatyczne doświadczenia życiowe (utrata bliskiej osoby, zmiana otoczenia, wypadek, doświadczenie przemocy, prześladowania ze strony rówieśników (ang. bullying), rozwód, narodziny rodzeństwa)
– niepewność wobec orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej

Terapia w praktyce

Pierwszym etapem jest wstępna konsultacja telefoniczna z rodzicami lub opiekunami, która pozwala terapeucie na lepsze zrozumienie ich perspektywy, zmartwień i obaw, jak i samej sytuacji rodzinnej. Następnie terapeuta spotka się z dzieckiem/nastolatkiem, by poznać ich perspektywę i ich zrozumienie problemu jak i samej terapii. Uczestnictwo dziecka/nastolatka w terapii musi być dobrowolne. Ta wizyta rozpoczyna się w obecności rodzica, aby dziecko oswoiło się z terapeutą i nowym miejscem. Spotkanie to, jak i przyszłe spotkania z młodym klientem, objęte są zasadą poufności, zatem rodzice nie będą poinformowani o dokładnym przebiegu rozmowy. Celem takiego podejścia jest stworzenie bezpiecznej przestrzeni i warunków sprzyjających terapii dziecka. Szczegóły klauzuli poufności zostaną wyjaśnione w kontrakcie terapeutycznym, który rodzice otrzymają jeszcze przed pierwszą konsultacją.

Po przeprowadzeniu konsultacji z rodzicami jak i z dzieckiem/nastolatkiem, terapeuta będzie w stanie podzielić się podsumowaniem ich obserwacji i zaleceń dotyczących terapii. Wskazane mogą być inne formy pomocy, na przykład psychoedukacja dla rodziców, terapia indywidualna lub małżeńska/par dla rodziców lub konsultacja u innego specjalisty.

Psychoterapia indywidualna dziecka lub nastolatka ma formę regularnych, zwykle cotygodniowych spotkań, które trwają 40-50 minut w zależności od wieku dziecka. Podczas procesu terapii dziecka ważne jest także zaangażowanie i wsparcie rodziców.

Do dyspozycji młodych klientów w gabinecie będą dostępne gry i materiały, takie jak:
– materiały do prac plastycznych (kredki, farby, modelina, materiały do dekoracji, np. brokat, piórka, naklejki)
– gry, takie jak Jenga, Connect 4, Ker-Plunk, które są zmodyfikowane do celów terapeutycznych
– piaskownica z figurkami, postaciami, dekoracjami
– domek dla lalek
– pacynki i maskotki
– wydrukowane techniki i ćwiczenia do pracy nad emocjami
oraz wiele innych.

Każde dziecko będzie miało możliwość stworzyć i udekorować własne pudełko, w którym będzie przetrzymywać swoje prace do czasu zakończenia terapii.